De eerste dag
Dag 1 is nu achter de rug. Het eerste wat we moesten doen is de achtergebleven rommel van de vorige eigenaar opruimen. Alles bij elkaar zo'n 5 kuub. Dit hebben we nu in de schuur gedumpt. Ook de begroeing achter is aangepakt. Behalve een hoop zeer stekelig groen, kwamen er 3 kg slakken en een pond spinnen tevoorschijn. En nog meer achter gebleven rommel. De gordijnen hebben we in de hoek gezet.
Maar nu ga ik eigenlijk weer veel te snel. Het begon allemaal toen we een advertentie in de krant zagen voor dit huis. Goedkoop: € 65.000,-. Dan weet je dat het niet al te veel kan zijn. Maar zelfs dat te weten was nog niet genoeg ter voorbereiding. De eerste kijkers waren aan het al zat toen ze bij de woonkamer deur aangekomen waren. Toen zijn ze maar weer naar buiten geklauterd. Toen wij kwamen kijken was er al iets meer opgeruimd, maar het was toch echt wel schrikken. Vanwege de (visuele) gezondheids risico's hebben we hier maar geen foto van geplaatst. Hebben we van schrik ook niet gemaakt, maar dat terzijde.
Er was zo te zien wel een boel van dit huis te maken. En zeker voor een knul alleen. Ah, dit had ik ook nog niet verteld: de koper was Mario (Jr).
Na kort maar hevig overleg is besloten het "huis" toch maar te kopen. Hiermee beginnen de problemen. Het verschil tussen de vraagprijs en de normale huizenprijs in die buurt maakt de bank achterdochtig. Deze vraagt om een bouwkundig rapport. En dat liegt er niet om! Zelfs de grootste optimist zou nu gaan twijfelen. Niet alleen veel achterstallig onderhoud, gestarte en niet afgemaakte verbouwings pogingen, maar ook een aantal bouwkundige problemen.
Maar goed, nog steeds positief ingesteld, dus doorgaan maar. De bank vond het echter dusdanig schokkend dat ze de hypotheek verhoogd hebben, en het geld in het verbouwings depot gaan zetten. Ondertussen loopt de aanvraag voor een werkgeversverklaring. Wel eens gedaan? Zoiets simpels bij de overheid aanvragen? Na twee weken bellen (zo'n verklaring kun je natuurlijk niet aan een lokale personeelszaken overlaten) en jammeren nu eindelijk iemand gevonden die wil meewerken. Deze maakt hem nu direct en zet deze op de fax.
Te laat! De hypotheek aanvraag komt nu niet op tijd meer, en de overdracht wordt uitgesteld. Na nog wat kleine probleempjes is de financiering rond, en de afspraken staan bij de notaris.
Wat kan er nu nog fout gaan?...
Nou, bijvoorbeeld het afschouwen vlak voor de overdracht. Binnen staan de makelaar (lichtelijk beschaamd), en de eigenaar (iets meer beschaamd). Slechts een klein deel van alle rommel en rotzooi is weggehaald. Er wordt afgesproken dat hij in het weekeind alles leeghaalt.
Het hele weekeind blijven we dus thuis. In lichte hoopvolle, maar toch vertwijfelde afwachting.
Maandag middag gaan we weer kijken. Hij is nu tot 80% gekomen (zie restant hierboven!). Met de makelaar spreken we af dat we een container huren, deze vullen en de rekening bij de makelaar indienen.
Dinsdagavond zijn we hiermee begonnen. Oude vuile kleren aan, handschoenen aan en snoetje voor. We voelde ons net zo'n ontruimings team. Oude vloerbedekking, stapels boeken, puzzles, kleren enz. enz. Nog wat oude munten uit de vorige eeuw (dubbeltjes, stuivers), en wat modernere kopermuntjes geraapt, de rest ligt in de schuur. En hiermee zijn we terug waar we bovenaan begonnen zijn.
Nu is het wachten op de offertes voor een nieuwe vloer, nieuwe dakbedekking, verzakte bovenverdieping opkrikken, keuken opnieuw maken en plaatsen, wc (jakkes) vernieuwen, nieuwe voordeur plaatsen, en... Ach, wat eigenlijk niet. Maar dat volgt allemaal later.
Maar nu ga ik eigenlijk weer veel te snel. Het begon allemaal toen we een advertentie in de krant zagen voor dit huis. Goedkoop: € 65.000,-. Dan weet je dat het niet al te veel kan zijn. Maar zelfs dat te weten was nog niet genoeg ter voorbereiding. De eerste kijkers waren aan het al zat toen ze bij de woonkamer deur aangekomen waren. Toen zijn ze maar weer naar buiten geklauterd. Toen wij kwamen kijken was er al iets meer opgeruimd, maar het was toch echt wel schrikken. Vanwege de (visuele) gezondheids risico's hebben we hier maar geen foto van geplaatst. Hebben we van schrik ook niet gemaakt, maar dat terzijde.
Er was zo te zien wel een boel van dit huis te maken. En zeker voor een knul alleen. Ah, dit had ik ook nog niet verteld: de koper was Mario (Jr).
Na kort maar hevig overleg is besloten het "huis" toch maar te kopen. Hiermee beginnen de problemen. Het verschil tussen de vraagprijs en de normale huizenprijs in die buurt maakt de bank achterdochtig. Deze vraagt om een bouwkundig rapport. En dat liegt er niet om! Zelfs de grootste optimist zou nu gaan twijfelen. Niet alleen veel achterstallig onderhoud, gestarte en niet afgemaakte verbouwings pogingen, maar ook een aantal bouwkundige problemen.
Maar goed, nog steeds positief ingesteld, dus doorgaan maar. De bank vond het echter dusdanig schokkend dat ze de hypotheek verhoogd hebben, en het geld in het verbouwings depot gaan zetten. Ondertussen loopt de aanvraag voor een werkgeversverklaring. Wel eens gedaan? Zoiets simpels bij de overheid aanvragen? Na twee weken bellen (zo'n verklaring kun je natuurlijk niet aan een lokale personeelszaken overlaten) en jammeren nu eindelijk iemand gevonden die wil meewerken. Deze maakt hem nu direct en zet deze op de fax.
Te laat! De hypotheek aanvraag komt nu niet op tijd meer, en de overdracht wordt uitgesteld. Na nog wat kleine probleempjes is de financiering rond, en de afspraken staan bij de notaris.
Wat kan er nu nog fout gaan?...
Nou, bijvoorbeeld het afschouwen vlak voor de overdracht. Binnen staan de makelaar (lichtelijk beschaamd), en de eigenaar (iets meer beschaamd). Slechts een klein deel van alle rommel en rotzooi is weggehaald. Er wordt afgesproken dat hij in het weekeind alles leeghaalt.
Het hele weekeind blijven we dus thuis. In lichte hoopvolle, maar toch vertwijfelde afwachting.
Maandag middag gaan we weer kijken. Hij is nu tot 80% gekomen (zie restant hierboven!). Met de makelaar spreken we af dat we een container huren, deze vullen en de rekening bij de makelaar indienen.
Dinsdagavond zijn we hiermee begonnen. Oude vuile kleren aan, handschoenen aan en snoetje voor. We voelde ons net zo'n ontruimings team. Oude vloerbedekking, stapels boeken, puzzles, kleren enz. enz. Nog wat oude munten uit de vorige eeuw (dubbeltjes, stuivers), en wat modernere kopermuntjes geraapt, de rest ligt in de schuur. En hiermee zijn we terug waar we bovenaan begonnen zijn.
Nu is het wachten op de offertes voor een nieuwe vloer, nieuwe dakbedekking, verzakte bovenverdieping opkrikken, keuken opnieuw maken en plaatsen, wc (jakkes) vernieuwen, nieuwe voordeur plaatsen, en... Ach, wat eigenlijk niet. Maar dat volgt allemaal later.

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home